Hans Cieremans – Lichtpuntjes

een plekje geven?

‘Je moet het een plekje geven,
ik begrijp goed jouw gemis.
Maar je moet ook verder leven,
het is immers wat het is.
Want het helpt niet om te treuren,
niemand krijg je daarmee terug.
Probeer jezelf wat op te beuren,
het leven gaat al veel te vlug.
Denk vooral aan leuke dingen,
daar ken jij er vast veel van.
Je hebt toch herinneringen
waar je van genieten kan?’

Wie kent niet dit soort adviezen,
allemaal heel goed bedoeld.
Maar bij persoonlijke verliezen,
weet je pas hoe dat echt voelt.
Dan heb je het zelf ervaren,
besef je: ‘Missen is veel meer,
dan herinnering bewaren,
missen doet ontzettend zeer’.
Je kunt gemis geen plekje geven,
want zo’n plekje is er niet.
Je kunt gemis slechts overleven,
dat kost tijd en veel verdriet.

Mijn advies:

Maak van twijfelen vertrouwen,
van je woede tederheid,
van ontkenning acceptatie
in een ongelijke strijd.
Maak van angsten de berusting,
van verdriet de dankbaarheid.
Maak je tranen tot een glimlach
in een nog beperkte tijd.

leven en de dood

Onafscheidelijk,
onvermijdelijk,
hoort bij ’t leven ook de dood.
‘t Is een schril contrast,
aan elkander vast,
al wat leeft is een deelgenoot.
’t Leven kent beperkte tijd,
tijd van leven is begrensd.
Dood kent enkel eeuwigheid,
niet geliefd, soms ook ‘gewenst’.

‘t Is mysterieus,
mooi of desastreus,
is er leven na de dood?
Denk jij: ‘Er is niets’
of: ‘Misschien wel iets’,
Of denk jij: ‘Die kans is groot’.
Doodgaan is een zekerheid,
dat doet immers iedereen.
Men zegt: ‘Je gaat uit de tijd’
daar kan ‘t leven niet omheen.

Onafscheidelijk,
onvermijdelijk,
hoort bij ’t leven ook de dood.
‘t Is een schril contrast,
aan elkander vast,
Al wat leeft is een deelgenoot.
Of na het leven toekomst is,
een gisteren of vandaag?
Dood blijft een geheimenis,
zolang je leeft een open vraag.

de liefde

De liefde

De liefde

‘De liefde’ is geschreven op de melodie van Halleluja
van Leonard Cohen en wordt gezongen door Kim Jonk

Een moeder die haar kindje troost,
een meisje dat verlegen bloost,
een paartje op het zonnige terrasje.
Spontaan een zoen op elke wang,
vijftig jaar getrouwd, zo lang,
de kleuterjuffrouw met haar kleuterklasje.

dat is liefde, echte liefde
dat is liefde, echte liefde

Een datingshow op de tv,
het delen van het wel en wee,
een spelletje, een hapje en een drankje.
Spontaan ontbijtje op je bed,
vakantie in een chique chalet,
twee oudjes stralend op een houten bankje.

dat is liefde, echte liefde
dat is liefde, echte liefde

Een opa die met kleinkind speelt,
een oma die dan snoepjes deelt,
samen leuke kinderliedjes zingen.
Dansen in de discotheek,
kopje koffie, plakje cake,
er zit veel liefde in ontelbaar dingen.

dat is liefde, echte liefde
dat is liefde, echte liefde

De liefde bestaat wereldwijd,
ze kent geen grenzen en geen tijd,
dat geldt ook voor de mensen die je griefden.
De kracht van liefde is zo groot,
liefde sterker dan de dood,
het leven dat is zinloos zonder liefde.

Dat is liefde, echte liefde
dat is liefde, echte liefde
dat is liefde, echte liefde

het eindstation

Eens kom je bij het eindstation
met nog wat stervelingen
Daar kom je op een leeg perron
met slechts ‘herinneringen’.
Het is het einde van een reis,
nu moet je uit gaan checken
je bent behoorlijk van de wijs
wat ga je nu ontdekken?

Als je door de poortjes gaat,
kom je aan gene zijde.
Daar komt een ieder vroeg of laat
Dat is niet te vermijden.
Maar wat krijg je daar te zien?
geeft het geheimen prijs?
Is er domweg niets misschien?
Of toch een heel mooi paradijs?

Er is maar slechts één zekerheid
je kunt niet meer retour.
Je blijft hier voor de eeuwigheid
voor terug is geen vervoer.
Dus hoop maar op een paradijs
met bloemen, kleuren, vrede,
dan wordt de allerlaatste reis
niet voor niets gereden.

het eindstation

chronisch ziek

Je bent chronisch ziek,
maar je houdt van het leven,
al ben je behoorlijk beperkt.
Je wordt met veel zorg
en met liefde omgeven
en ondanks alles: Dat werkt.
Toch zijn er momenten
dan ben je opstandig
dan ben je verdrietig en boos.
Vroeger was je gewoon zelfstandig,
nu ben je gewoon machteloos.

De mensen die zeggen:
‘Blijf toch genieten
van alles wat je nog kunt.
Dat geeft kwaliteit aan je leven
dat is je van harte gegund’.
Je weet dat dat waar is
je moet het aanvaarden,
het gaat om je eigen gerief,
wat je nog kunt,
dat heeft altijd waarde
al ben je nu palliatief.

Ze kunnen alleen
nog symptomen bestrijden.
Genezing is slechts utopie.
Maar je hoeft niet
enkel zinloos te lijden,
aan pijn en tekort energie.
Hoe lang je leeft
kan niemand bepalen.
al vind je het soms ook een zooi
Probeer wat nog kan
uit het leven te halen:
‘Het leven is en blijft mooi’.

berusten

Los laten en accepteren,
raakt het meest de ouderdom.
als je t’rug kijkt op je leven
en steeds vaker vraagt: ‘Waarom ?’
‘Je moet het een plekje geven’,
zeggen Jan en alleman.
Waar dat plekje is te vinden,
daar heb ik geen nota van.

En ze zeggen: ‘Ga berusten’,
maar da’s makkelijk gezegd.
Loslaten en accepteren
is een continu gevecht.
Goedbedoeld zijn de adviezen
‘Ga nou doen wat je nog kan.
Want er is nog heel veel moois hoor
dus geniet er nog maar van’.

Mijn verstand zegt: ‘Dat is waarheid,
wat geweest is, is passé’.
Maar berusten wil niet lukken,
mijn gevoel dat gaat niet mee.
Het ‘waarom’ blijft aan mij knagen,
maar ik heb geen and’re keus
Los laten en accepteren,
da’s berusten en moet heus.

Dus probeer ik te genieten,
van wat was en wat nog is
herinner mij de mooie dingen,
ondanks dat ik ook veel mis.
‘k Ga niet in de toekomst kijken.
‘k Leef eenvoudig bij de dag.
En dan ben ik heel tevreden,
dat ik die beleven mag.

het roofdier

Zoveel mensen die jou vrezen,
als een mensonterend beest,
een gevaarlijk, gulzig wezen
een bedreiging voor de geest.
Met verwoestend wrede plannen,
sla je gaten in het brein
en je bent niet uit te bannen,
dementie doet zoveel pijn.

Je verandert heel het leven,
zet de wereld op zijn kop.
Daar lijk jij niks om te geven,
want je houdt gewoon niet op.
‘Houden van’ wordt zelfs anders,
daar trek jij je niets van aan.
Maar al kost dat waterlanders,
liefde blijft altijd bestaan.

Want al blijf je ons bedreigen
en zorg jij voor veel verdriet
Liefde is niet klein te krijgen,
en ook jij kan dat dus niet.
Wat je doet, dat zal niet lukken,
zelfs al raak ik jou nooit kwijt.
Liefde wint het van jou nukken,
want de liefde wint altijd.

pluk de dag

Niemand weet hoe lang we leven,
maar ach, tel je dagen niet.
‘Zorg maar dat je dagen tellen,
pluk de dag, leef en geniet’.
Maar wat moet je met zo’n uitspraak,
bij verdriet en tegenslag?
Hoe kan je dan nog genieten
en hoe pluk je dan de dag?

Het verdriet en tegenslagen
zijn vaak bij ons dag en nacht
waar we treuren om de dingen
die eens vreugd hebben gebracht.
Heel vaak gaat het om geliefden,
die van ons zijn heen gegaan.
en dat overkomt ons allen.
’t Is het lot van ons bestaan.

Vreugd zit in herinneringen
van een nooit vergeten tijd.
Niemand kan je die afnemen,
het verzacht de werk’lijkheid.
Leef met die herinneringen
met een traan en met een lach,
En laat zo je dagen tellen,
want zo pluk je elke dag.