bonen en brie

als hier een pot met bonen staat

Haar aard was altijd opgewekt,
vrolijk en goed geluimd.
Zoals ze heel haar leven was,
gezellig, opgeruimd.
Zij was daardoor ook populair
bij al het personeel.
Ze zong constant hetzelfde lied,
een daag’ lijks ritueel.

‘Als hier een pot met bonen staat
en daar een pot met brie,
dan laat ik brie en bonen staan
en dans met jou Marie’.
Soms zongen and’ re mensen mee,
soms werd er van gebaald,
omdat ze tot het gaatje ging,
‘t werd eindeloos herhaald.

‘Als hier een pot met bonen staat
en daar een pot met brie,
dan laat ik brie en bonen staan
en dans met jou Marie’.
Soms werden er ook mensen boos.
‘Mens houd toch je kop’.
Maar zij zong van vroeg tot laat
en hield er nooit mee op.

Plotseling zong zij niet meer,
geen bonen en geen brie,
omdat zij was overleden was,
’t gevolg van dementie.
En bij de uitvaart klonk haar lied,
‘t klinkt nu nog altijd na:
‘Marie Marra, mijn troelala,
Marie mijn troelala’.

© Hans Cieremans