vaderdag

Vaderdag 2020

‘Wat geef ik met Vaderdag,
een geurtje, chocola,
nieuwe sokken, zakdoeken?
’t Is zo moeilijk voor mijn pa’.
’t Was ieder jaar hetzelfde,
’t was nooit origineel
Mijn cadeau op Vaderdag,
was heel traditioneel.

Maar ieder jaar was pa verrast
dan gaf hij mij een zoen.
‘Dank je kind, wat lief van jou,
dat hoef je niet te doen’.
Zo is hoe het vroeger ging
hoe anders is het nu,
Want Vaderdag[herinnering,
is nu een déjà-vu.

Ik kan niet naar mijn vader toe,
bezoek is nog beperkt.
En het is maar zeer de vraag
of hij daar iets van merkt.
Mijn zo gaat nu zijn Vaderdag,
mijn moeder gaat alleen.
Ze neemt zijn nieuwe sokken mee,
ik breng haar er wel heen.

Ik wacht buiten op mijn ma,
‘k ben enigszins van slag,
terwijl mijn moeder bij hem zit
denk ik aan Vaderdag.
‘Dank je kind, wat lief van jou,
dat hoef je niet te doen’.
Dan zwaait hij door het raam naar mij
en werpt naar mij een zoen.

© Hans Cieremans