dilemma

duivels dilemma

Achter de gesloten deuren
zitten mensen op een stoel
aan een houten ronde tafel.
zonder perspectief of doel.
Daar volgen ze het vaste ritme
van de dagelijkse sleur.
Zo verslijten ze hun dagen
achter de gesloten deur.

Achter de gesloten deuren
is bezoek niet toegestaan.
Om het virus te weerhouden,
zijn de deuren dicht gedaan.
’t Personeel moet alles klaren,
lopen zelf ook risico
En de werkdruk die al hoog was,
stijgt nu naar het top niveau.

Achter de gesloten deuren
zijn de mensen zoveel kwijt.
Een man roept steeds om zijn moeder,
zijn symbool van veiligheid.
Als hij rammelt aan de deurknop,
met de angst op zijn gezicht,
komt de zuster hem wel troosten,
maar de deur die blijft potdicht.

Achter de gesloten deuren
lijken regels arbitraal.
Want is ‘t middel ‘sluit de deuren’,
soms niet erger dan de kwaal?
Het dilemma is echt duivels,
meningen die zijn verdeeld.
Slechts de tijd kan ons ooit leren
of het echt de wonden heelt.

© Hans Cieremans