angst

angst

Lieve schat ik ben zo bang,
dat ik straks niet meer weet,
dat ik mijn leven deel met jou,
dat ik je naam vergeet.
Dat ik jou als een vreemde zie,
dat ik je niet herken.
Dat ik jou kwets met mijn gedrag,
dat ik mezelf niet ben.

Lieve schat ik ben zo bang,
dat ik de grip kwijt raak
op het leven, op mezelf
en jou verdrietig maak.
Dat ik de liefde niet meer voel,
een angstig visioen.
Dat de tijd geen toekomst heeft,
alleen nog maar een toen.

Lieve schat ik ben zo bang,
zelfs voor mijn eigen angst.
Dat ik jou vergeten zal,
daarvoor ben ik het bangst.
Maar weet, ik draag je in mijn hart,
voor eeuwig en altijd,
waar je diep verankerd zit,
daar raak ik je nooit kwijt.

Lieve schat, ik ben zo bang,
voor wat er komen gaat.
Dat ik er ben, maar toch ook niet,
dat ik jou achter laat.
Maar liefde is ook loslaten,
ondanks het gemis.
Dus loslaten betekent niet,
dat liefde er niet is.

©Hans Cieremans