moederliefde

Moederliefde

Langzaam is hij weggegleden
in ’t mysterie van de dood.
Kalm en rustig, moegestreden,
terugkeer in de moederschoot.
Waar hij heim’ lijk naar verlangde,
als hij om zijn moeder riep.
in zijn strijd tegen vergeten,
in zijn dromen als hij sliep.

Maar nu is hij bij zijn moeder,
zijn symbool van veiligheid.
Weg van angsten en verwarring,
in een ruimte zonder tijd.
Alle liefde van zijn moeder,
had zijn brein nooit uitgewist.
Hij vertrouwde op die liefde,
die hij zolang had gemist.

Liefde past niet in vergeten,
troostend vuur, dat nimmer dooft.
Waarin hij ondanks zijn onrust,
tot het eind toe heeft geloofd.
Het mysterie van zijn einde,
vindt zijn oorsprong in zijn bron:
Onvoorwaardelijke liefde,
ginds achter de horizon.

© Hans Cieremans