verwarring2

Geen antwoord

Al de plannen die we maakten
kunnen in de prullenbak.
Omdat ‘Alzheimer’ jou vast greep
en een stokje daarvoor stak.
In plaats van een leuk retourtje,
Rome, Londen of Parijs,
gaat het ritje naar ’t verpleeghuis
geen retour, maar enk’ le reis.

In plaats van gezellig uitgaan
naar ’t concert dat jij vaak koos.
Zing ik met jou kinderliedjes
uit een hele oude doos.
En in plaats van te dineren
in ’t geliefde eetcafé,
help ik jou nu eten geven,
zachte groente en puree.

En in plaats van samen praten,
spreek jij meestal koeterwaals.
En de zinnen die ik opvang,
gaan alleen over toenmaals.
En in plaats van wandelingen
langs het strand, van een paar uur.
Lopen wij om het verpleeghuis
rondjes van een korte duur.

En in plaats van…., ja van alles,
want niets is meer wat het was.
‘k Vraag mij af: ‘Hoe moet ik verder?
Wie herstelt mijn stuk kompas?’
Is er eigenlijk een ‘verder’
of is er alleen een ‘toen’?
‘k Heb geen antwoord op die vragen,
dus ik moet het er mee doen.

© Hans Cieremans