liefde3

De liefde wint altijd

Als herinneringen dwalen
in een doolhof van de tijd,
in een mistig brein verschralen,
zwevend in vergetelheid.
Als herinnering verschrompelt,
ben je van je trots berooid,
word je door angst overrompeld,
dan vergeet ik je toch nooit.

Als herkenning gaat bezwijken,
in een zware levenslast,
waarin waardigheid gaat wijken,
het decorum aangetast.
Als herkenning gaat verdwijnen
in dat mistig labyrint.
Zelfs al lijk je weg te kwijnen,
weet dat onze liefde bindt.

Liefde heeft ons steeds verbonden,
niets wat ons van liefde scheidt.
Liefde heelt de diepste wonden,
zelfs al ben ik je haast kwijt.
Liefde zal het altijd winnen,
ondanks mijn verdriet en rouw.
Altijd zal ik je beminnen,
omdat ik zo van je hou.

┬ę Hans Cieremans